Taniec - jak radzić sobie z bólem kolan, aby uniknąć przewlekłej kontuzji?

Taniec, mimo że ruchy w nim wyglądają naturalnie lekko, stanowi duże obciążenie dla całego aparatu ruchu człowieka. Zwłaszcza jeśli treningi są intensywne, a wykonywane sekwencje ćwiczeń zaawansowane. Specyficzne ustawienie stóp, kolan i kręgosłupa wpływa na pojawiające się z czasem przeciążenia.

Najczęstsze kontuzje kolan w tańcu wiążą się przede wszystkim z uszkodzeniem więzadeł pobocznych, krzyżowych lub łąkotki. Okazuje się, że taniec mimo niewątpliwych przyjemności, jest również ciężką pracą dla całego ciała i może prowadzić do niebezpiecznych przeciążeń.

Urazy w tańcu

Urazy stawu kolanowego w tańcu wcale nie należą do rzadkości. Najczęściej dochodzi do nich w trakcie treningów, kiedy zdarzają się niefortunne upadki lub zaburzona zostaje koordynacja ruchowa. Poza tym zawodowy taniec pełen jest figur wykonywanych w klęku, kiedy kolana bezpośrednio uderzają w parkiet. Dodatkowo, niektóre ruchy wymagają nagłych skrętów stawu na zewnątrz (szpotawość) lub do wewnątrz (koślawość). Ich powtarzalność wiąże się z dużym ryzykiem uszkodzenia, zwłaszcza że staw znajduje się pod obciążeniem, będącego w dynamicznym ruchu, ciała.

Jeśli szpotawość i koślawość wymagają interwencji, gdyż zaczynają przeszkadzać w wykonywaniu codziennych czynności, konieczne jest zastosowanie korygującej ortezy stawu kolanowego. Niestety wykonywanie tego typu ruchów powinno być wówczas mocno ograniczone. Noszenie stabilizatora razem z odpowiednią fizjoterapią znacznie zmniejszy ból spowodowany chorobą zwyrodnieniową.

Rehabilitacja uszkodzonych więzadeł i mięśni

Powszechną kontuzją u tancerzy jest także uszkodzenie więzadła rzepki, spowodowane obciążeniami przez pracę ciała na ugiętych kolanach. Profilaktyka powinna opierać się na ćwiczeniach wzmacniających elastyczność mięśni i ich siłę - zwłaszcza mięśnia czworogłowego uda. W przypadku bólu po zewnętrznej stronie stawu można podejrzewać wzmożone boczne przyparcie rzepki, które również wynika z niesymetrycznego obciążenia mięśni. Tego typu przeciążenia i nawracające urazy są w zasadzie nie do uniknięcia bez właściwej profilaktyki i rehabilitacji. Aby zapobiegać nawrotom kontuzji i zmniejszyć dolegliwości warto, poza zabiegami fizjoterapii, stosować opaskę podrzepkową (jeśli zespół bólowy dotyczy ścięgna rzepki) lub ortezę kolana lub lekką ortezę rzepki, która posiada funkcję odciążająco-stabilizującą i może byćużywana również podczas treningu. Oczywiście powrót do systematycznego wysiłku możliwy jest dopiero po wyleczeniu stanu zapalnego.

Jeśli ból występuje z kolei po stronie wewnętrznej i nasila się podczas wysiłku, może dotyczyć zapalenia fałdu błony maziowej, który często jest wynikiem powtarzalnych uderzeń kolana o twarde podłoże lub powtarzających się ruchów zginania i wyprostu dolnej kończyny.