Długotrwały przykurcz mięśni - czy powrót do pełnej sprawności jest możliwy?

Przykurcz mięśni zawsze jest traktowany jako stan patologiczny, związany z brakiem możliwości pracy włókien w pełnym zakresie ruchu. Tkanki miękkie (nie tylko w obrębie mięśnia, ale również więzadeł, ścięgien i torebek stawowych) obkurczają się, czyli ulegają skróceniu na całej długości.

Na skutek długotrwałego przykurczu mięśni człowiek może stracić np. pełen zakres ruchu w kończynach. Postępująca przy tym degeneracja stawów, dodatkowo zmniejsza jego ruchomość. Nie można też pominąć odczuwanego dyskomfortu i bólu.

Przykurcze mięśni - przyczyny

Dokuczliwe przykurcze mięśni mają wiele przyczyn. Mogą je powodować porażenia lub uszkodzenia nerwów. Są skutkiem długotrwałego unieruchomienia, ale także brakiem ruchu. Dochodzi do nich jeśli w obrębie tkanki pojawia się wylew krwi (potocznie określany krwiakiem) czy obrzęk. Dolegliwość może być następstwem odczuwanego bólu, a także urazu, który powoduje uszkodzenie włókien mięśniowych. Wszelkie nieprawidłowości w budowie tkanki również predysponują do tego typu kontuzji, podobnie jak powstające w jej obrębie blizny. Przewlekłe przykurcze są też charakterystyczną dolegliwością przy RZS (Reumatoidalnym Zapaleniu Stawów).

Przykurcz mięśni może mieć też podłoże neurologiczne. Wówczas niestety urazy są często nieodwracalne, a rehabilitacja polega na ciągle prowadzonej terapii. Często w takich przypadkach niezbędna okazuje się interwencja chirurgiczna.

Jakie objawy powinny być alarmujące?

Utrzymujący się ból i stopniowe ograniczenie ruchomości stawów, mięśni czy całych kończyn, zawsze powinny wiązać się z koniecznością medycznej konsultacji. Im wcześniej zostanie rozpoznana choroba, tym krótsza będzie rehabilitacji i szybszy powrót do formy. Zwykle o skróceniu włókien mięśniowych świadczy odczuwana sztywność - zwłaszcza po przebudzeniu i wstaniu z łóżka. Utrata niektórych funkcji, które są uznawane za podstawowe, jak np. prawidłowa praca kończyn, jest uważana za stan alarmujący.

Leczenie i rehabilitacja

Poza operacją, która ma na celu przywrócenie pełnej bądź częściowej sprawności uszkodzonego miejsca, na etapie leczenia stosuje się też farmakologię. Zazwyczaj w postaci leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Kluczowe jest szybkie wdrożenie i utrzymanie rehabilitacji. Ćwiczenia i zabiegi pozwalają zwiększyć ruchomość stawów i elastyczność mięśni. Nawet jeśli nie da się odwrócić uszkodzeń, to za pomocą właściwych ćwiczeń siłowych, pracy mięśni w wodzie czy przez przyjmowanie odpowiedniej pozycji, można znacznie zwiększyć zakres ruchu. Nie wolno zapominać o ćwiczeniach rozciągających. Często bardzo dobre efekty dają zabiegi z użyciem prądu, fali uderzeniowej czy krioterapia. Wszystko, aby pobudzić uszkodzone miejsca do pracy i przez ich odpowiednie ukrwienie doprowadzić do regeneracji lub zwiększenia elastyczności.