Postępowanie po zerwaniu mięśnia bicepsu - interwencja chirurga czy rehabilitacja?

Nad zerwanym mięśniem bicepsu nie ma żadnej kontroli, dlatego należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Mięsień, w wyniku urazu, jest przerwany na całej długości wraz z naczyniami, które zaopatrują go w krew i nerwami. Jest to poważniejsza kontuzja niż naderwanie czy naciągnięcie.

Do urazu najczęściej dochodzi na skutek przeciążenia (np. dźwiganiem dużego ciężaru), rozwijającego się od dłuższego czasu stanu zapalnego (spowodowanego np. przez intensywne treningi siłowe), czy nagłego szarpnięcia nie przygotowanymi wcześniej do ruchu mięśniami.

Objawy zerwania mięśnia bicepsu

Całkowite przerwanie ciągłości włókien mięśniowych ma zwykle podobne objawy, niezależnie czy jest to mięsień bicepsu czy np. łydki. Do urazu dochodzi nagle. Zanim nastąpi ból, często najpierw można usłyszeć charakterystyczny trzask (odgłos rozrywania tkanek). Zaraz potem zaczyna być odczuwalny dotkliwy ból. Kontuzja wiąże się z wystąpieniem krwotoku wewnątrz miejsca urazu, co powoduje widoczny na zewnątrz krwiak, na skutek przerwania ciągłości naczyń krwionośnych.

Jeśli chodzi o mięsień bicepsu, może zostać on zerwany przy dolnych lub górnych przyczepach. Wówczas biceps widocznie się skraca - podchodzi do góry lub opada w dół - widoczna jest znaczna dysproporcja między uszkodzonym, a prawidłowym mięśniem obu rąk. Poszkodowana osoba nie panuje nad mięśniem - nie może go napiąć ani rozciągnąć. W porównaniu do naciągnięcia bądź naderwania niewielkiej części włókien, jest to znacznie poważniejsza kontuzja. Ponadto ten jeden z silniejszych mięśni może prowadzić do złamania - struktura tkanki mięśniowej nie zostaje w całości przerwana, ale przyczep odrywa się wraz z kawałkiem kości.

Zerwany biceps - postępowanie

Podstawą powrotu do sprawności jest odpoczynek i rehabilitacja uszkodzonego miejsca. W przypadku osób uprawiających sport wskazana jest interwencja chirurgiczna, polegająca na zespoleniu mięśnia. W przeciwnym wypadku pozostanie on krótszy, a przez to mniej silny, uniemożliwiając późniejszy powrót do pełnej sprawności (zwłaszcza w sporcie siłowym).

Jeśli do kontuzji dochodzi u osób, które nie uprawiają żadnej aktywności fizycznej, wówczas można zdać się na czas - konieczny jest odpoczynek, a proces gojenia przyspieszą zabiegi rehabilitacyjne. W obu przypadkach podstawą jest wcześniejsza konsultacja medyczna.

Co zrobić w przypadku zerwania mięśnia?

Niezależnie od miejsca kontuzji, najważniejsze jest aby zaprzestać wykonywania czynności, w trakcie której doszło do urazu. Ból może zmniejszyć delikatny ucisk, a także zimny kompres, który jednocześnie zapobiega opuchliźnie. Nie wolno wykonywać żadnych ruchów, podczas których odczuwany jest dyskomfort, a najważniejsze, aby udać się do specjalisty.