Profilaktyka przeciwodleżynowa i leczenie odleżyn - wykorzystanie sprzętu przeciwodleżynowego

Działania zapobiegające są ważnym elementem opieki. Terapia przeciwodleżynowa zaplanowana i realizowana w prawidłowy sposób zmniejsza ryzyko ich powstawania oraz zapobiega ich nawrotom. Zaopatrzenie przeciwodleżynowe ma znaczny wpływ na efektywną terapię, dlatego warto wybierać sprawdzony sprzęt rehabilitacyjny.

Terapia przeciwodleżynowa polega na zastosowaniu odpowiednich metod postępowania i wykorzystania właściwych środków pomocniczych. Najważniejszym elementem w zapobieganiu odleżynom jest zmniejszenie czynników ryzyka ich wystąpienia.

Środki zapobiegawcze i metody leczenia odleżyn

Zasady pielęgnacji zapobiegającej powstawaniu odleżyn:

• zmiana pozycji ciała pacjenta co 2 godziny w ciągu dnia, ograniczająca ucisk na jedna partię tkanek miękkich z zachowaniem zasad pozycji złożeniowych;
• eliminacja gumowych podkładów, wilgotnej pościeli czy cerat nieprzepuszczających powietrza;
• pod okolice narażone na ucisk należy stosować pomoce rehabilitacyjne miejscowe i ogólne, t.j.: materac przeciwodleżynowy (zmiennociśnieniowy), piankowe nakładki na materac, wałki elastyczne, podpory czy poduszki przeciwodleżynowe, kliny, półwałki, wózki i maty do przewożenia oraz zintegrowane systemy do higieny osobistej i transportu.

Tego typu pomoce odciążają narażone okolice, niedopuszczając do powstania odleżyn, ułatwiają leczenie już istniejących zmian, a w konsekwencji poprawiają również stan psychiczny i komfort korzystających z nich pacjentów.

Sprzęt pomocniczy i zaopatrzenie rehabilitacyjne do terapii przeciwodleżynowej stanowią ułatwienie pielęgnacji ciała pacjenta oraz znacznie wspomagają pracę opiekunów.

Warto skorzystać z rady lekarza prowadzącego lub zasięgnąć opinii specjalisty w tej dziedzinie w sklepie z zaopatrzeniem ortopedycznym i rehabilitacyjnym.

Aktywizacja pacjenta na możliwie maksymalnym poziomie

Oprócz zmian złożeniowych w łóżku i stosowania sprzętu przeciwodleżynowego ważna jest także:

• motywacja do aktywności fizycznej i samodzielności w czynnościach nie wymagających wsparcia drugiej osoby;
• rehabilitacja bierna w przypadku osób, z którymi nie można nawiązać kontaktu;
• masaż z oklepywaniem, drenaż limfatyczny i ścisła współpraca z fizjoterapeutą;
• pielęgnacja skóry miejsc narażonych na powstanie odleżyn i reszty ciała;
• odpowiednia dieta bogata w niezbędne składniki odżywcze, witaminy i mikroelementy.

Profilaktyka przeciwodleżynowa zaczyna się w momencie położenia pacjenta do łóżka lub zajęcia wózka inwalidzkiego, dlatego warto zaopatrzyć się w odpowiedni materac czy poduszki. Nie ma znaczenia, ile czasu podopieczny spędzi w takiej pozycji, ale im wcześniej zostaną zaplanowane i podjęte działania w kierunku niedopuszczenia powstania odleżyn lub ograniczenia ich postępu, tym bardziej efektywny będzie proces terapii przeciwodleżynowej i leczenia odleżyn.