Protruzja krążka międzykręgowego – przyczyny, leczenie, metody rehabilitacji

Protruzja krążka międzykręgowego określana jest również jako rodzaj dyskopatii. Galaretowate krążki pełnią ważną funkcję w odciążeniu kręgosłupa i przenoszeniu ciężaru na tkanki miękkie. W ten sposób człowiek może poruszać się bez bólu, a kręgosłup nie ulega uszkodzeniom.

Protruzja krążka międzykręgowego jest najmniejszym stopniem uszkodzenia. Przez długi czas nie powoduje odczuwalnych objawów i jest jedynie niewielkim uwypukleniem dysku. Jeśli dysk jest lekko wysunięty, może jednak w przyszłości doprowadzić do przepukliny kręgosłupa, która jest znacznie bardziej bolesna.

Protruzja krążka międzykręgowego – przyczyny i objawy

Protruzja krążka międzykręgowego może mieć wiele przyczyn, do których zalicza się m.in. siedzący tryb życia, otyłość, niewłaściwą dietę, a także przewlekłe schorzenia. Krążek międzykręgowy wysuwa się poza oś stawu, powodując ból w okolicach lędźwi, który często promieniuje do rąk i nóg. Dolegliwości bólowe mogą być też odczuwane w okolicy odcinka szyjnego kręgosłupa, wraz z towarzyszącym im drętwieniem czy np. charakterystycznym opadaniem stopy.

Dzięki poprawnie funkcjonującym krążkom człowiek jest w stanie wykonywać codzienne czynności, jak: chodzenie, siedzenie czy zmiany pozycji. Każda zachodząca w obrębie kręgosłupa dyskopatia wpływa na komfort funkcjonowania, dlatego powinna być zdiagnozowana przez lekarza ortopedę. Wymagane jest też badanie obrazowe za pomocą rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej czy zdjęcia rentgenowskiego (RTG).

Leczenie protruzji krążka

Zazwyczaj osoby ze zdiagnozowaną lekką protruzją krążka międzykręgowego prowadzą normalny tryb życia, dbając o dietę i odpowiednią ilość aktywności fizycznej. Należy jedynie pamiętać, że poddając ciało wytężonym wysiłkom, można pogłębić uraz, dlatego przez cały czas leczenia należy przestrzegać właściwych zasad postępowania. W przypadku znacznego wysunięcia krążka i zdiagnozowanej przepukliny może okazać się konieczna interwencja chirurgiczna.

Bardzo dobre efekty w leczeniu dyskopatii daje rehabilitacja i wykonanie właściwie dobranych ćwiczeń. Zabiegi terapetyczne (m.in. laser, magntoterapia, elektroterapia czy hydroterapia) przyspieszają regenerację uszkodzonych tkanek, zmniejszają istniejący stan zapalny, ale też wzmacniają okalające kręgosłup partie mięśni. Dodatkowo zakładany pas stabilizujący zapobiega nadmiernym przeciążeniom chorego odcinka, przez co zmiany się nie pogłębiają. Jeśli lekarz wyrazi zgodę, należy wdrożyć właściwie ćwiczenia wzmacniające. Wykonywanie określonych ruchów nie tylko utrwala prawidłowe wzorce, ale dodatkowo wzmacnia tkanki i czyni je bardziej elastycznymi.