Rehabilitacja przy neuropatii cukrzycowej

Neuropatia cukrzycowa: fizykoterapia i rehabilitacja za pomocą ćwiczeń

Rehabilitacja neuropatii cukrzycowej obejmuje fizykoterapię: głównie przezskórną stymulację elektryczną i pole magnetyczne - TENS. Pacjenci cierpiący na to powikłanie powinni też podjąć aktywność fizyczną, np. pływanie, bieganie oraz wykonywać ćwiczenia na równowagę.

Ból neuropatyczny to sytuacja, w której dolegliwości zostały spowodowane chorobą bądź urazem i występują przewlekle. Mogą mieć postać mrowienia, pieczenia bądź przejmującego bólu. Pojawia się m.in. w przypadku neuropatii cukrzycowej, będącej powikłaniem cukrzycy. Jej skutkiem jest uszkodzenie nerwów. Występuje ono u diabetyków dosyć często, a jego przyczyną jest przewlekła hiperglikemia, czyli zbyt wysoki poziom cukru.

Neuropatia cukrzycowa a fizykoterapia

U osób z neuropatią cukrzycową dużą rolę odgrywa fizjoterapia. Dzięki regularnym ćwiczeniom oraz zabiegom fizjoterapeutycznym łatwiej jest kontrolować glikemię. Sprawia to, że neuropatia może rozwijać się wolniej niż u chorych, którzy nie podejmują rehabilitacji. Fizykoterapia ma na celu głównie zmniejszenie bólu i zaburzeń czucia. Wykorzystywane są m.in. TENS - impulsowe pole magnetyczne, a także przezskórna stymulacja elektryczna. Chorzy powinni też zostać poinformowani, w jaki sposób nie mogą postępować ze stawami. Obejmuje to m.in. uszkadzanie i uciskanie źle funkcjonujących nerwów. Cukrzycy cierpiący na neuropatię nie powinni też nadwyrężać stawów. W leczeniu schorzenia istotna jest także prawidłowa pielęgnacja skóry i ciała, w szczególności stóp.

Ćwiczenia przy neuropatii cukrzycowej

Do zabiegów, które są zalecane diabetykom należą m.in. kinezyterapia (ćwiczenia ruchowe) czynna i bierna oraz masaż. Ćwiczenia są dostosowywane do siły objawów oraz rodzaju zaburzeń występujących u konkretnego pacjenta. Chorzy powinni wykonywać ćwiczenia ogólnousprawniające takie jak: pływanie, gry zespołowe, bieganie, marszobiegi, spacery, a także taniec. Ważne jest, aby był to wysiłek aerobowy, czyli tlenowy. Podczas uprawiania sportu diabetycy powinni kontrolować poziom glukozy we krwi. Osoby, które cierpią na symetryczną neuropatię obwodową powinny uprawiać sport o niewielkiej intensywności. Najlepsze dla nich będą aktywności, które nie wymuszają na stopach dźwigania ciężaru całego ciała. Wśród wskazanych dyscyplin znajdują się jazda na rowerze stacjonarnym, pływanie oraz ćwiczenia wykonywane w pozycji siedzącej bądź leżącej. Chorzy powinni stopniowo zwiększać intensywność ruchu, zaczynając np. od 5 minut. Docelowo będzie to 30 minut w ciągu dnia, 5 razy tygodniowo. Dobrze byłoby, aby osoby, u których uszkodzenie nerwów może powodować zagrożenie upadkiem, ćwiczyły równowagę. Oto kilka ćwiczeń, które ją zwiększą:

Stań na jednej nodze i utrzymaj pozycję przez 30 sekund. Następnie opuść nogę i wykonaj ten sam ruch drugą. Ćwicz tak często i tak długo jak potrafisz.
Spaceruj, idąc po linii prostej i stawiając stopę od pięty do palców. Możesz też utrudnić ruch, wykonując kilka kroków w tył.
Oprzyj się rękoma o fotel bądź krzesło, napnij ciało i pozostań w tej pozycji na 20-30 sekund. Powtórz ćwiczenie 3 razy, odpocznij i znów wykonaj kolejne powtórzenia.
Stań przy krześle bądź innym przedmiocie, o który możesz się oprzeć. Powoli wznieś się na palcach i wytrzymaj w tej pozycji tyle, ile możesz. Powtórz ruch 3-4 razy.

Najlepiej wykonywać te ćwiczenia codziennie.

Agnieszka Wadowska