Ścięgno Achillesa - alarmujące objawy stanu zapalnego

Zapalenie ścięgna Achillesa jest najczęstszą kontuzją biegaczy - zarówno sportowców, jak i osób uprawiających tę rekreację dla przyjemności. Często wiąże się z nieodpowiednim przygotowaniem fizycznym, zbyt szybkim zwiększaniem dystansu i tempa biegu. Wpływ ma także podłoże - im twardsze, tym bardziej kontuzjogenne.

To jednak nie wszystko. Na ryzyko uszkodzenia tego największego ścięgna w ciele człowieka wpływa wiele innych czynników - noszenie niewłaściwego obuwia, otyłość, zaburzenia i dysfunkcje w obrębie aparatu ruchu, a także choroby ogólnoustrojowe, np. dna moczanowa. Należy o nie dbać i reagować już na pierwsze niepokojące objawy.

Pierwszy alarm - ból

Jeśli pojawi się ból, odczuwany w okolicach łydki, jest to pierwszy symptom rozwijającego się zapalenia. Początkowo dyskomfort pojawia się i nasila tylko podczas wykonywania aktywności fizycznej, dlatego jest czasem bagatelizowany. Niestety stan zapalny ciągle się rozwija. Na kolejnym etapie dolegliwości mogą być odczuwane również w czasie wykonywania codziennych czynności. Ból zaczyna pojawiać się też rano. Po wstaniu z łóżka może być odczuwana sztywność. Charakterystyczny jest także obrzęk w okolicy łydki i tkliwość przy dotyku.

Jeśli dolegliwości zostaną zlekceważone, rozwijający się stan zapalny, który może trwać od 3 aż do 6 miesięcy, znacznie zwiększa ryzyko kontuzji - zerwania Achillesa. Można temu zapobiec, wdrażając w odpowiednim momencie właściwe leczenie.

Jak leczyć stan zapalny ścięgna Achillesa

Przede wszystkim podstawą jest ograniczenie obciążeń, czyli zmniejszenie intensywności treningów lub całkowita rezygnacja np. z biegania do czasu ustąpienia niepokojących objawów. Należy pamiętać, że każdy dodatkowy wysiłek osłabia ścięgno i powoduje kolejne uszkodzenia w obrębie tkanki. Ważne, aby miejsca urazu nie rozgrzewać, gdyż wysoka temperatura tylko pogłębi zapalenie. Ulgę przyniosą za to okłady z lodu. Nie należy przykładać kostek bezpośrednio na skórę - najlepiej zrobić to przez ręcznik lub skorzystać z dostępnych w aptece wkładów żelowych, które przed użyciem można włożyć do lodówki lub zamrażarki.

W przypadku większego uszkodzenia konieczne jest zastosowanie środków przeciwbólowych. Stan zapalny zmniejszą niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci maści lub żelu. Jeśli objawy będą się utrzymywać lub pogłębiać, konieczna jest dodatkowa konsultacja lekarska.

Dobre efekty daje zastosowanie odpowiednich wkładek ortopedycznych do butów (lub tzw. podpiętek), które zmniejszają naprężenie Achillesów w trakcie codziennych czynności. Niestety ścięgno pracuje praktycznie przy każdym ruchu i ciężko jest je całkowicie unieruchomić.

Jeśli chodzi o rehabilitację i przywracanie sprawności po kontuzji, trzeba pamiętać o ćwiczeniach rozciągających, które zwiększają elastyczność i regenerują. Odpowiedni zestaw zawsze powinien przygotować wykwalifikowany rehabilitant.

Niestety zerwanie ścięgna całkowicie wyklucza nie tylko z uprawiania sportu, ale z jakiejkolwiek aktywności ruchowej, dlatego warto zminimalizować ryzyko uciążliwej kontuzji.