Trening medyczny - co kryje się pod tym terminem?

Trening medyczny rekomendowany jest nie tylko dla sportowców, ale również dla osób, które aktywność fizyczną traktują jako formę rekreacji. W tym przypadku nie ma znaczenia wiek ani kondycja, ponieważ do każdego trener podchodzi indywidualnie. Ważne, aby prowadzić go pod okiem specjalisty.

Celem treningu medycznego jest nie tylko podtrzymanie aktywności fizycznej, ale przede wszystkim budowanie świadomości własnego ciała, poparte odpowiednią wiedzą. Właściwie prowadzony, pomaga nie tylko w rehabilitacji, ale także w poprawianiu możliwości organizmu, co przekłada się na lepsze osiągnięcia w sporcie.

Dla kogo trening medyczny?

Jeśli chodzi o trening medyczny, to może stosować go każdy - niezależnie od wieku, płci czy powodu. Ćwiczenia nie tylko pomagają wrócić do formy i pełnej aktywności fizycznej, ale znacznie ją poprawiają. Bardzo ważnym elementem jest umiejętne dobranie zadań do dysfunkcji ciała danej osoby, jej ograniczeń, właściwości budowy czy wcześniejszych kontuzji. To praca, do której należy podejść bardzo indywidualnie. Przykładowo, w przypadku młodych osób głównym celem, poza rehabilitacją, jest wzmocnienie ciała, a przede wszystkim utrwalenie właściwych wzorców motorycznych. W przypadku osób starszych zadaniem wykonywanych ćwiczeń jest profilaktyka np. zapobieganie dysfunkcjom aparatu ruchu. Opracowany plan musi zawsze uwzględniać też różnice wynikające z płci - kobiety przez tzw. naturalną wiotkość stawową (związaną z budową miednicy) są znacznie bardziej narażone na urazy kończyn dolnych.

Trening medyczny a trening motoryczny - różnice

Treningu medycznego nie należy mylić z treningiem motorycznym - to dwa różne rodzaje pracy nad własnym ciałem. Ten drugi ma na celu zwiększyć moc, siłę, szybkość, wytrzymałość czy gibkość i jest domeną profesjonalnych trenerów. Opracowanie treningu medycznego leży natomiast w gestii fizjoteraputów, którzy pracują ze swoim podopiecznym nie tylko nad mobilnością, ale również nad stabilnością. Z tego powodu jest rekomendowany dla osób z dysfunkcjami w obrębie aparatu ruchu, których prowadzenia nie powinna podejmować się osoba bez specjalistycznej wiedzy i praktyki. Jego podstawą są właściwe proporcje między mobilnością, a koordynacją, która jest niezbędna nie tylko do przywrócenia pełnej sprawności, ale zmniejszenia ryzyka późniejszej kontuzji.

Dobrany zestaw ćwiczeń ma przede wszystkim zaangażować do pracy mięśnie głębokie, które odpowiadają właśnie za stabilizację. Wówczas możliwe jest wykonywanie i zapamiętanie odpowiednich wzorców ruchowych - zwiększa się świadomość własnego ciała i umiejętność wykorzystywania go w różnych sportach.