Zwichnięcie barku – możliwe przyczyny, objawy oraz powikłania
To jeden z najczęstszych urazów sportowców oraz tych, którzy praktykują czynny tryb życia. Do zwichnięcia barku dochodzi najczęściej, gdy kość ramienia wypadnie z torebki stawowej. Ból barku wymaga szybkiej reakcji i interwencji lekarza, gdyż jego zaniedbanie może przynieść negatywne oraz przewlekłe konsekwencje dla zdrowia.
Do złamania barku dochodzi najczęściej podczas upadku lub uprawiania sportu. Uszkodzeniu ulega nie kość, ale części stawu. Specjaliści wyróżniają dwa rodzaje tego urazu:
- zwichnięcie przednie, gdy kość ramienna przemieszcza się do przodu, jest to najczęściej występująca postać zwichnięcia
- zwichnięte tylne, gdy kość ramienna przemieszcza się do tyłu
W niektórych przypadkach słyszy się również o podwichnięciu barku, do którego dochodzi wtedy, gdy głowa kości ramiennej przemieszcza się jedynie częściowo.
Objawy zwichnięcia barku
Do najczęściej występujących symptomów zaliczamy:
- ostry ból barku
- trudności w poruszaniu ramieniem
- krwiaki
- zasinienia
- opuchliznę
- zniekształcenia wyglądu ramienia
- jeżeli uszkodzeniu uległ także nerw, może dojść także do drętwienia, pieczenia oraz mrowienia
W wyniku bólu osoba poszkodowana może odczuwać także zawroty głowy, mdłości, osłabienie, nadmierne pocenie, może dojść także do wymiotów oraz omdlenia. Te sygnały nie powinny pozostawiać żadnych wątpliwości, konieczna będzie wizyta u specjalisty. Tylko szybka reakcja pozwoli na późniejsze uniknięcie możliwych powikłań.
Jak przebiega diagnoza? Jak postępować w przypadku zwichnięcia?
By określić, czy doszło do złamania, czy też zwichnięcia barku, specjalista będzie musiał prawdopodobnie wykonać badanie rentgenowskie. W tej sytuacji bardzo istotną rolę odgrywa czas, konieczne jest, by jak najszybciej nastawić uszkodzony bark. Zabieg ten wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym.
Ramię zostaje później unieruchomione, najczęściej w opatrunku gipsowym. Należy pamiętać, że w przypadku każdego zwichnięcia istotny będzie też sam proces rekonwalescencji. Torebka stawowa goi się w swoim czasie, którego nie da się przeskoczyć. Przetrwanie tego okresu ułatwią z pewnością leki przeciwbólowe i przeciwzapalne przyjmowane doustnie.
W bardzo niewielu przypadkach zwichnięcia barku konieczne będzie przeprowadzenie operacji, tj. artroskopii. Podczas tego zabiegu specjalista dokonuje niewielkiego nacięcia tkanek, wprowadza do środka kamerę oraz potrzebne narzędzia. Rehabilitacja po leczeni chirurgicznym zajmuje przeważnie około 6 tygodni.
Uwaga! Bark należy eksploatować stopniowo. W ten sposób unikniemy kontuzji bądź też kolejnego urazu lub zwichnięcia. Odpowiednie ćwiczenia pozwolą na przywrócenie dawnych funkcji i sprawności barku, pozwolą też w pewnym stopniu uodpornić się na kolejny uraz.
Warto pamiętać, że zwichnięcie barku, jak każdy z urazów, może doprowadzić do powikłań. Do najczęstszych komplikacji zaliczamy:
- uszkodzenie nerwów: pachowego oraz mięśniowo skórnego
- parestezje
- zwichnięcie nawracające
- ograniczenie ruchomości stawu barkowego
- zwyrodnienie stawu ramiennego
