Zwichnięcie stawu biodrowego – objawy, charakterystyka, leczenie

Z uwagi na fakt, że biodro to duży, zwarty i silne wzmocniony staw do jego zwichnięcia dochodzi stosunkowo rzadko. Gdy już jednak to się zdarzy, bez interwencji lekarza się nie obejdzie.

Zwichnięcie stawu biodrowego diagnozujemy wtedy, gdy głowa kości udowej traci kontakt z panewkę i przemieszcza się (w 90 proc. przypadków do tyłu, w pozostałych – do przodu). Żeby do takiej sytuacji doszło, potrzebna jest duża siła. Dlatego w zdecydowanej większości przypadków są one konsekwencją poważnych urazów odniesione w trakcie wypadków komunikacyjnych lub upadku z wysokości (np. upadku z drabiny czy rusztowania).

Znacznie rzadziej tego rodzaju kontuzja zdarza się w trakcie uprawiania sportu, choć w przypadku dyscyplin takich, jak narciarstwo, snowboard, wspinaczka wysokogórska, football amerykański czy rugby nie są one wykluczone.

Zwichnięcie stawu biodrowego – objawy

Zwichnięcia stawu biodrowego z trudno nie zauważyć. Przemieszczenie się głowy kości udowej wywołuje bowiem:

• bardzo silny ból uniemożliwiający poruszanie uszkodzona kończyną,
• rozległego krwiaka,
• szybko postępujący obrzęk,
• osłabienie lub brak czucia w stopie (jeśli przy zwichnięciu doszło do uszkodzenia nerwów),
• osłabienie ukrwienia całej kończyny (jeśli doszło do uszkodzenia naczyń krwionośnych).

Leczenie zwichniętego biodra – konieczny szpital

W przypadku podejrzenia zwichnięcia stawu biodrowego nie ma na co czekać, tylko od razu udać się do szpitala. Zaniechanie szybkiej interwencji może bowiem spowodować poważne uszkodzenia naczyń krwionośnych, a nawet martwicę głowy kości udowej.

Osobę z taką kontuzją należy jak najmniej ruszać, transportować w pozycji leżącej, a staw na ten czas usztywnić i unieruchomić. Leczenie zwichniętego biodra polega na jak najszybszym jego nastawieniu, czyli wprowadzeniu głowy kości udowej na miejsce – do panewki. Robi się to w znieczuleniu ogólnym i na ogół obywa się bez interwencji chirurgicznej.

Wcześniej wykonuje się prześwietlenie lub badanie USG w celu ustalenia, czy oprócz przemieszczenia kości nie powstały inne uszkodzenia (odpryski kości, pęknięcia itp.) oraz czy nie została zerwana torebka stawowa ani ścięgna. Po nastawieniu stawu (metodą tradycyjną lub rzadko – operacyjną) unieruchamia się staw na wyciągu w opatrunku gipsowym przez 2-3 tygodnie.. Kolejne dwa, trzy miesiące zajmuje rehabilitacja, w trakcie której biodro wraca do dawnej sprawności.

Rehabilitacja po zwichnięciu stawu biodrowego – zalecenia

• (w początkowym etapie) unikanie forsowania chorego stawu i chodzenie przy pomocy kul,
• stosowanie zimnych okładów, tak długo jak jest opuchlizna,
• przyjmowanie leków przeciwzapalnych, a jeśli ból jest intensywny – środków przeciwbólowych,
• zabiegi fizjoterapeutyczne w tym: pole magnetyczne, laseroterapia oraz ultradźwięki, krioterapia, jonoforeza,
• masaż tkanek miękkich okolicy stawu,
• wykonywanie ćwiczeń leczniczych,
• terapia manualna,
• kinesiotaping, czyli oklejenie stawu specjalnymi plastrami o elastycznej strukturze.